Het verhaal van Luc Vandeput over het gedenkteken van Adelbert Kennis

Sommige standbeelden eren kunstenaars, schrijvers of politici. Het gedenkteken van Adelbert Kennis in Deurne herinnert aan een man die zich met hart en ziel inzette voor de samenleving. Als drijvende kracht achter verschillende maatschappelijke initiatieven lag hij mee aan de basis van de Unitaswijk, een vernieuwend woonproject waarin gemeenschapsgevoel centraal stond. Meer dan een eeuw later leeft die visie nog altijd voort. Niet alleen in de straten en huizen van de wijk, maar ook bij bewoners zoals Luc Vandeput.

Luc Vandeput woont zelf in de Unitaswijk, is bestuurslid van Unitas Tuinwijk vzw en auteur van het boek Een Eeuw Unitas Tuinwijk. Hij gidst bezoekers door de wijk en vertelt graag over haar geschiedenis. Maar vooral ziet hij elke dag hoe de idealen van Adelbert Kennis nog steeds zichtbaar zijn in het leven van de buurt.

Lees verder onder de foto.

"Veel bezoekers komen voor de architectuur en raken onder de indruk van de karaktervolle huizen. Maar de Unitaswijk is meer dan haar gebouwen. Ze bestaat uit de verhalen van haar bewoners, de inzet van vrijwilligers en de warme banden tussen buren. Dat is misschien wel het mooiste erfgoed dat hier bewaard is gebleven."

Een wijk voor mensen

Na de Eerste Wereldoorlog groeide de nood aan betaalbare en kwaliteitsvolle woningen voor de middenklasse. Onder impuls van Adelbert Kennis realiseerde de Coöperatie Unitas Tuinwijk een vooruitstrevende tuinwijk naar ontwerp van architect Eduard Van Steenbergen. De wijk was geïnspireerd op het Garden City-concept, met veel groen, gedeelde ruimte en een sterk gemeenschapsgevoel.

Adelbert Kennis maakte de voltooiing van zijn project zelf niet meer mee. Hij overleed in 1924, terwijl de wijk nog in aanbouw was. Enkele jaren later kreeg hij centraal in de wijk een gedenkteken met een bronzen portret, als eerbetoon aan zijn rol als initiatiefnemer en drijvende kracht achter het project.

Een verhaal dat vandaag nog leeft

Volgens Luc Vandeput is het precies dat gemeenschapsgevoel dat het gedenkteken vandaag nog relevant maakt.

"Wanneer ik op het Adelbert Kennisplein sta, zie ik niet alleen een monument voor iemand uit het verleden. Ik zie een herinnering aan het idee achter deze wijk. Dat idee werkt nog altijd. Mensen ontmoeten elkaar hier, organiseren activiteiten en zijn trots op hun buurt. Dat is misschien wel de mooiste nalatenschap van Adelbert Kennis."

Het gedenkteken staat centraal op een met bomen omzoomd plein, midden in de wijk. Voor veel bewoners vormt het een herkenbaar ankerpunt. Niet alleen als herinnering aan één persoon, maar ook aan het verhaal van een gemeenschap die al meer dan honderd jaar standhoudt.

Lees verder onder de foto.

Vandaag helpt Luc Vandeput dat verhaal verder vertellen. Tijdens wandelingen die hij gidst, via zijn boek en door nieuwe generaties bewoners kennis te laten maken met de geschiedenis van hun wijk. Zo blijft het verhaal van Adelbert Kennis leven, precies zoals hij het zelf wellicht had gehoopt: niet in steen alleen, maar vooral in de mensen die er vandaag nog deel van uitmaken.

Tijd voor een opfrisbeurt

“Honderd jaar weer en wind laten hun sporen na. Daarom gaven we met de buurtbewoners samen met Monumentenwacht het gedenkteken van Adelbert Kennis een welverdiende opfrisbeurt. Maar die actie staat niet op zichzelf. Een standbeeld onderhouden vraagt blijvende zorg en betrokkenheid. Daarom is regelmatig onderhoud belangrijk. Zo blijven niet alleen de monumenten in goede staat, maar ook de verhalen die eraan verbonden zijn. Want erfgoed leeft het sterkst wanneer mensen er samen zorg voor dragen”, sluit Luc Vandeput af.