Het verhaal van Patrick Van den Nieuwenhof over het oorlogsgedenkteken in Zaventem

Wie door het centrum van Nossegem wandelt, kan er moeilijk naast kijken. Tussen de kerk en de pastorie staat het oorlogsgedenkteken van beeldhouwer Pieter Braecke trots op zijn plaats. En dat al bijna honderd jaar. Dat het een herdenkingsmonument voor oorlogsslachtoffers is, is duidelijk, maar steeds minder mensen kennen nog het verhaal achter de namen die erin gebeiteld staan.

Dat is precies waarom archivaris Patrick Van den Nieuwenhof zich inzet voor dit monument.

Lees verder onder de foto.

Het gedenkteken als motor voor het lokale erfgoed

De gemeente Zaventem zoekt actief naar de verhalen achter de namen. In het gemeentearchief worden documenten bewaard die tonen hoe diep de oorlog ingreep in het leven van gewone inwoners. Zo zijn er getuigenissen over gedeporteerden die hun dorp moesten verlaten en nooit meer dezelfde persoon terug werden. Ook de verhalen van verzetsmensen, zoals Martha Reynaert, herinneren eraan dat oorlog niet alleen aan het front werd uitgevochten.

‘Het monument is een vertrekpunt’, zegt Patrick. ‘Het nodigt ons uit om verder te kijken. Achter elke naam schuilt een mens, een familie en een verhaal dat het waard is om opnieuw verteld te worden. Via wandelingen en tentoonstelling vertellen we die verhalen. Die archieven doorspitten kost veel tijd, daarom kreeg ik deze zomer hulp van jobstudente Wictoria die op zoek is gegaan naar informatie over personen vermeld op het gedenkmonument’.

Waarom dit standbeeld een opfrisbeurt verdient

‘Een gedenkteken is meer dan steen of brons’, vertelt Patrick . ’Het houdt herinneringen levend. Maar herinneringen vervagen. Na verloop van tijd weten we niet meer wie die mensen waren, wat ze hebben meegemaakt of welke impact de oorlog op hun leven had. Daarom verdient dit gedenkteken een opfrisbeurt, zo frissen we zowel het geheugen als de steen op.’